آیا گوی طلا برای سرمایه‌گذاری انتخاب مناسب است؟

در شرایط اقتصادی امروز، تقریبا همه ما به دنبال راهی هستیم تا ارزش پولمان را حفظ کنیم؛ راهی که نه تنها از تورم عقب نمانیم، بلکه اگر شد، یک قدم هم از آن جلوتر باشیم. همین دغدغه باعث شده که حتی با مبالغ کم، سرمایه گذاری در طلا به یکی از داغ‌ترین بحث‌های روز تبدیل شود. طلا همیشه در ایران به عنوان یک «جزیره امن» شناخته شده است. اما واقعیت اینجاست که هر گردی گردو نیست و هر طلایی هم لزوما برای سرمایه گذاری ساخته نشده است. انتخاب اشتباه ابزار، می تواند شیرینی سود طلا را به کامتان تلخ کند.

از ویترین مغازه تا گاوصندوق؛ انواع سرمایه گذاری در طلا

در گذشته، طلا فقط برای زینت بود، اما امروز ابزارهای تخصصی‌تری وارد میدان شده‌اند:

• طلای آب شده: محبوب حرفه‌ای‌ها برای خریدهای سنگین.

• شمش‌های طلا: استاندارد، معتبر و با عیار بالا.

• سکه طلا: پرطرفدار اما همیشه همراه با حباب قیمتی.

در کنار این‌ها، پدیده جدیدی به نام «گوی طلا» در شبکه‌های اجتماعی سر و صدای زیادی به پا کرده که به آن لقب «قلک طلا» داده‌اند. اما بیایید ببینیم پشت این ویترین پرزرق و برق چه می گذرد.

چرا گوی طلا این روزها نقل محافل شده است؟

تبلیغات می‌گویند: «با پول یک وعده شام، طلا بخر!» گوی‌های سبک ۵۰، ۶۰ یا ۷۰ سوتی به عنوان راهکاری برای سرمایه گذاری خرد معرفی می شوند. ایده این است که شما به جای خرید یک قطعه سنگین، مدام گوی‌های کوچک می خرید تا وزنه طلای شما سنگین شود. در ظاهر خیلی جذاب به نظر می رسد، اما در عمل، این روش چالش‌های جدی دارد.

چرا گوی طلا انتخاب هوشمندانه‌ای برای سرمایه گذار نیست؟

اگر هدف شما از خرید، صرفا جمع کردن طلا به قصد سود بردن است، گوی طلا با این ۴ دلیل به شما آسیب میزند:

۱. عیار پایین‌تر نسبت به طلاهای سرمایه‌ای

گوی طلا معمولا ۱۸ عیار است. در دنیای حرفه‌ای سرمایه گذاری، هدف اصلی رسیدن به عیار ۲۴ (شمش) یا طلاهای خلوص بالاست. وقتی گوی ۱۸ عیار می خرید، از همان لحظه اول نسبت به شمش استاندارد، در پله پایین‌تری از ارزش ذاتی قرار دارید.

۲. غول مرحله آخر: اجرت ساخت بالا

بزرگترین ضربه به جیب سرمایه گذار همینجاست. گوی‌ها، چه ساده باشند و چه تراش خورده، اجرت ساخت قابل توجهی دارند.

• شما موقع خرید، پول زحمت سازنده را میدهید.

• موقع فروش، طلافروش فقط پول وزن طلای خام را به شما برمی گرداند. در بسیاری از مواقع، قیمت طلا باید رشد خیلی زیادی کند تا فقط ضرر ناشی از اجرت را جبران کند؛ یعنی سود واقعی شما نزدیک به صفر خواهد بود.

۳. ظرافت بیش از حد و آسیب پذیری

این گوی‌ها به شدت نازک و توخالی هستند. یک فشار کوچک در کیف یا جعبه جواهرات کافیست تا له شوند یا تغییر فرم بدهند. طلا وقتی از ریخت بیفتد یا خط و خش زیادی بردارد، موقع فروش با افت قیمت مواجه می شود و این یعنی ضرر دوباره!

۴. نبود حباب مثبت (برخلاف سکه)

سکه طلا اگرچه ریسک دارد، اما گاهی به خاطر «حباب»، سودی فراتر از قیمت طلا به شما می دهد. گوی طلا هیچ حبابی ندارد؛ یعنی سود شما فقط و فقط به قیمت جهانی و دلار وابسته است، در حالی که هزینه‌های جانبی‌اش (اجرت و مالیات) از سودش پیشی می گیرد.

جمع بندی نهایی: گوی طلا بخریم یا نه؟

با یک نگاه واقع بینانه باید گفت: گوی طلا برای سرمایه گذاری اصلا گزینه مناسبی نیست. این محصول بیشتر جنبه فانتزی و هدیه دارد. اگر مبلغ کمی دارید، به جای گوی، به سراغ شمش‌های کادویی یک گرمی یا طلای آب شده از جای معتبر بروید. گوی طلا در واقع طلایی است که شما گران می خرید و ارزان می فروشید؛ و این تعریف درستی از سرمایه گذاری نیست.